หากว่าเธอผ่านเข้ามาอ่าน..
ด้วยความเมตตาของอัลลอฮฺ...ชีวิตท่ามกลางญาฮิลียะฮฺชีวิตนี้จึงได้รู้จักเพื่อนมุสลิมมากมาย...มากจนลำดับไม่ครบ
ด้วยความไม่เอาไหนของตัวเอง...ฉันพบว่าฉันนั้นช่างอกตัญญูเหลือเกิน
เมาส์ในมือนี่แหละ ที่ทำให้ฉันได้ตรวจพบความอกตัญญูของตัวเองอย่างชัดเจน
เพราะเมาส์ในมือนี่แหละ ที่พาฉันไปพบ
ในซอกมุมต่าง ๆ ของโลกไซเบอร์...มีคนที่อัลลอฮฺส่งเข้ามาในชีวิตฉันมากมายเอาบางส่วนของชีวิตพวกเขาเข้ามาอาศัยอยู่
เพราะเมาส์ในมือนี่แหละ ทำให้ฉันรู้ว่า...ฉันทำคนหล่นหายไปมากมายแค่ไหนในชีวิต
จึงขอยกพื้นที่นิดน้อยนี้ให้...
แด่คนที่ฉันทำพวกเขาหล่นไป คนที่ฉันเคยละเลยไม่เอาใจใส่ หรือเอาใจใส่น้อยเกินสมควร (อัซตัฆฟิรุลลอฮุลอะซีม)
ทั้งญาติพี่น้องที่ผูกพันกันทั้งทางสายเลือด และสายเชือกแห่งอิสลาม
ทั้งเพื่อนที่เคยเรียนร่วมห้องกันมาไม่ว่าจะเป็นสมัยอนุบาล ประถม หรือมัธยม
ทั้งรุ่นพี่-รุ่นน้องที่เคยเดินสวนกันไปมาในโรงเรียนเก่า
ทั้งเพื่อน-พี่-น้อง ร่วมมหาลัยที่คุ้นเคยกันอยู่ แม้ไม่ได้พบหน้ากันบ่อยนัก
ทั้งสมาชิกร่วมชุมชนที่เคยทักทายกันตามวาระอันสมควร
และทั้งพี่น้องมุสลิมทั้งหมดทุกคนที่เจ้าของชีวิตส่งเข้ามาให้พบเจอ-รู้จักในช่วงเวลาต่าง ๆ ของชีวิต
หากว่าเธอผ่านเข้ามาอ่าน...
มะอัฟให้ฉันด้วยสำหรับความเลินเล่อที่ปล่อยให้ช่วงเวลาของเราผ่านพ้นไป โดยไม่ได้แสดงความกตัญญูต่ออัลลอฮฺมากพอ
ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ...เราต่างเป็นบ่าวของพระองค์ รู้จักกันด้วยประสงค์ของพระองค์ และล้วนต้องกลับคืนสู่พระองค์
ระหว่างเรา ไม่มีใครดีเด่นกว่าใคร นอกจากความยำเกรงต่ออัลลอฮฺ ซึ่งพระองค์เท่านั้นจะเป็นผู้ตัดสิน
ดังนั้น ณ ที่นี้...เราย่อมไม่ได้พูดกันในฐานะที่ใครคน1 ดีกว่า หรือด้อยกว่าอีกคน
แต่เราจะมาพูดกัน ในฐานะบ่าวที่เท่าเทียมกันทุกประการในความอ่อนแอแห่งความเป็นมนุษย์
และในฐานะผู้ถูกดุนยาหลอกล่ออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน...ไม่ต่างกัน
สงสัยนะ...บางทีฉันสงสัยมาก
กับบางส่วนของชีวิตที่พวกเราเอามันมาใส่ไว้ในที่สาธารณะอย่างสังคมอินเตอร์เน็ต
สงสัยว่า…เกิดอะไรขึ้นกับเราในวันนี้หรือ?
โปรดให้ฉันได้เชื่อเถิดว่าสิ่งที่เรากำลังเป็น - กำลังทำกันอยู่นั้น ไม่ใช่เนื้อแท้ของตัวพวกเราเอง
หากเป็นการยุแหย่ของชัยฏอน หรือมิฉะนั้นก็ดุนยาที่แสนจะเจ้าเล่ห์และปรารถนาร้าย
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น